Yolculuklu Bir Şeyler

Yollardan geldik, yollar gidiyoruz vesselam…

Nihai gayemizdir bir yerlere ulaşmak, yetişmek, işte bu yüzden hep yoldayızdır. Biz insanoğlu bazen tökezlesek de, pes etmeye ramak kalsa da, yaşadığımız müddetçe devam ediyoruz işte. Yoksa yaşamın bir tadı kalır mıydı soruyorum size?
Bence kalmazdı çünkü. Kalsaydı şayet yaşıyor olmazdık.
Evet evet bende yine yoldayım işte, ulaşmak istediğim yerler, beni bekleyen muhabbetler var. Müebbet muhabbet var mı bilmem ama ben var oldukça muhabbetim hep olacak…

Saat 21.01, kulağımdan yükselen müziğim, camdaki yansımam ile yollardayım. Yolcuğun gece olanıdır en makbulü sanırım. Kimi zaman yolu aydınlatan hafif bir sokak lambası, kimi zamanda ıssız yollar…
Şu an sanırım tek problemim yüzümü kaplayan kocaman maskem! Zira bir miktar boğuluyor olabilirim. 🙂
Ben dışındaki yolcuları incelerken buluyorum kendimi, varmak istedikleri diyarlar var. Kimisi gözlerini ayırmadan yolları izliyor, kimisi uyukluyor, kimisi telefonuyla meşgul, kimisi düşünceler halinde.
Ben bu sözleri yazarken, birden karardı otobüsün ışıkları, heh işte şimdi daha güzel oldu buralar. Otobüsün bazı yerlerinden sızan gece ışığıyla yolculuğumuz devam ediyor.

Yolların en güzel getirisi ne biliyor musunuz? Birilerinin sizi bekliyor olması. Kaçta bineceksin? Ne zaman geliyorsun? Ne zaman iniyorsun? Dikkat et falanlar, filanlar.
Birazdan bende telefonumu elimden bırakıp, sessizce dışarıyla bakışanlar silsilesine karışacağım.

Şimdi diyeceksiniz ne edebiyat parçaladın yahu! Alt tarafı bir Trabzon-Giresun arası. Siz bunları düşünedurun, ben memleketime geldim bile 🙂

Ha bu arada güzel yol arkadaşlığınız için teşekkür ederim, sizlerin sohbetine doyum olmaz. Bir dahakine belki yolda, belki yurtta görüşürüz diyelim. Hoş kalın, hoşça kalın, en çok da hep yolda kalın!

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]